Rockway gr

Νίκος Κορέτσης

Νίκος Κορέτσης

PANTERA: The Great Southern Trendkillers (Β’ Μέρος)

Το ότι οι Pantera είχαν αρχίσει να παίρνουν την ανιούσα φάνηκε, εκτός από την απήχηση που είχε το “Cowboys…” και από το γεγονός ότι τους συμπεριέλαβαν στο lineup του Monsters Of Rock ’91 στη Μόσχα αδερφοί μου στη Μόσχα, μαζί με (κρατηθείτε απογειωνόμαστε) AC/DC και Metallica. Υπάρχουν σχετικά βίντεο στο διαδίκτυο που επιβεβαιώνουν πως πρόκειται για μία από τις πολυπληθέστερες συναυλίες που έχουν γίνει ποτέ. Βάλε κάτι opening για Judas Priest, κάτι περιοδείες με πρωτοπαλίκαρα σαν τους Exodus και Suicidal Tendencies, δε θέλει και πολύ να γιγαντώσει το όνομά σου και όχι άδικα.

PANTERA: The Great Southern Trendkillers (Α’ Μέρος)

Προσπαθώ να βρω μέσα στο φάσμα του heavy metal μπάντες που να είναι/ήταν τόσο επιδραστικές, όχι μόνο μουσικά αλλά και σε image, τρόπο ζωής και αποδοχής από την υπόλοιπη κοινότητα. Που όταν έρχεται η ώρα να απαντήσεις για αυτούς, η συντριπτική πλειοψηφία να τους “βγάζει” το καπέλο. Αν έχεις κεφάλι, για να φοράς τέτοιο και δε σου το έχει πάρει η εκάστοτε μπάντα με τις κυκλοφορίες της. Λοιπόν; Ξέρετε πολλές τέτοιες μπάντες; Μπορεί να νομίζεις ότι είναι πολλές αλλά με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά θα διαπιστώσεις ότι δεν είναι και τόσες. Και μόλις το διαπιστώσεις αυτό, ένα από τα ονόματα που θα “τρυπήσουν” το μυαλό σου Far Beyond Driven είναι φυσικά και οι Pantera.

ENTOMBED: “Clandestine Live”

Entombed. Ένα όνομα που προκαλεί ανύψωση του τριχών της κεφαλής στο άκουσμά του. “Clandestine”. Ένα άλμπουμ που κάνει ακόμα και τα τριχοειδή αγγεία να σηκώνονται από τις ρίζες τους. Μαζί με τα “Left Hand Path” και “Wolverine Blues” που πράττουν το ίδιο, αλλά εδώ μιλάμε για το “Clandestine” itself. 

HELLRAISER: “Heritage”

Boom!!! Mama mia! Οι “γείτονες”, εξ Ιταλίας ορμώμενοι, Hellraiser, παρουσιάζουν το 2ο άλμπουμ τους με τίτλο “Heritage” (Underground Symphony). Μετά το πολύ καλό, self-released, ντεμπούτο τους “Revenge Of The Phoenix” (2014), το οποίο επανακυκλοφόρησε παγκοσμίως το 2015 η Sliptrick Records, επανέρχονται με ένα άλμπουμ που “φιλοδοξεί” να αφήσει τη δική του “κληρονομιά”.

Lamb Of God, Aetherian (3/7/19) Gazi Music Hall

Λένε ότι η προσμονή της απόλαυσης, είναι και αυτή μια απόλαυση. Τι λέτε ΡΕ; Ήταν απόλαυση νομίζετε να περιμένουμε εννέα ολόκληρα χρόνια για να δούμε ξανά ζωντανά τους θεούς; Ήταν απόλαυση να περιοδεύουν ανά την Ευρώπη και να μην κάνουν ένα “σάλτο” και από ’δω; Καμία απόλαυση κυρίες και κύριοι. Μόνο “δίψα” για την μπάντα ορόσημο του σκληρού ήχου τα τελευταία χρόνια. Και αυτή η “δίψα” φάνηκε ότι θα έσβηνε όταν ανακοινώθηκε το πέρασμά τους και απ’ τα μέρη μας.

LAMB OF GOD

“Γράψε για τους Lamb Of God”, μου είπαν. “Μάλιστα”, τους είπα. Τους Lamb Of God! Ή καλύτερα, τους Lamb Of Goooooooood! Τη μπάντα με τα περισσότερα φωνήεντα στο logo της μετά τους Slayeeeeeeeeeer. Γιατί όταν προφέρεις το όνομά τους, δεν το λες απλά. Το ουρλιάζεις! Κοινώς, το ματώνεις το λαρύγγι σου.

CALAMITY: “Kairos”

Είπα να ακούσω και κάτι από Πουέρτο Ρίκο μεριά. Μερικές φορές ψάχνοντας στα πιο απίστευτα σημεία, μπορείς να βρεις κρυμμένα “διαμάντια”. Οι Calamity, με τους οποίους θα ασχοληθούμε, δεν είναι μία τέτοια περίπτωση. Τουλάχιστον όχι ακόμα.

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version