Rockway gr

Πελοπίδας Χελάς

Πελοπίδας Χελάς

COSTAS VARRAS: “Neon-Classical”

Το “Neon-Classical” είναι η δεύτερη κυκλοφορία του Έλληνα βιρτουόζου κιθαρίστα και συνθέτη Κώστα Βάρρα, η οποία κυκλοφορεί φέτος μετά από αρκετά χρόνια αναμονής. Η πρώτη κυκλοφορία του ήταν το “Overlord's Perpetual” το 2004, από την Sonic Age Records.

ANKHARA: “Sinergia”

Οι Ankhara είναι από την Ισπανία και παίζουν κλασσικό heavy metal. Τo “Sinergia” είναι το τέταρτό τους album και κυκλοφορεί δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά τον τελευταίο τους δίσκο. Οι Ισπανοί σαν συγκρότημα υπάρχουν από το 1995, κυκλοφόρησαν 3 δίσκους μέχρι το 2003 που γνώρισαν αρκετή επιτυχία και ξαφνικά διαλύθηκαν το 2004, γεγονός που τους τοποθέτησε στα cult συγκροτήματα. Ένα επετειακό live το 2013 ήταν αφορμή να ξαναφτιάξουν και πάλι το συγκρότημα και έτσι το 2018 μπήκαν στο studio για τις ηχογραφήσεις του “Sinergia”. 

SAINTS & SINNERS

Εκτός από αξιόλογα συγκροτήματα σε κάθε ιδίωμα του metal και του rock, η Ελληνική σκηνή τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει και φοβερές tribute μπάντες. Μία από αυτές είναι και οι Saints & Sinners. Ο Μιχάλης Δανδουλάκης, απαντάει στις ερωτήσεις του Πελοπίδα Χελά και μας μιλάει για την αγάπη τους για τους Whitesnake, την συνάντηση με τον Coverdale και το rock πάρτυ που θα στήσουν μαζί με τους Rock ‘n’ Roll Children στο Κύτταρο, το Σάββατο 19 Οκτωβρίου (δελτίο τύπου).

BLACK RAIN: “Dying Breed”

Συνεπείς ως προς τη δισκογραφική τους παρουσία οι Black Rain, κυκλοφορούν το έκτο studio album της καριέρας τους, έχοντας βάλει ως σκοπό να γυρίσουν το χρόνο πίσω, τότε που οι μπάντες από τη σκηνή του Sunset Strip κυριαρχούσαν στον κόσμο και είχαν εκατομμύρια οπαδούς να τους ακολουθούν.

BEYOND FORGIVENESS: “Live to Tell the Story”

Οι Beyond Forgiveness είναι ένα σχετικά καινούριο συγκρότημα. Ιδρύθηκε το 2009 και είναι ένα από τα πολλά groups της τελευταίας δεκαετίας, που ασχολούνται με το συμφωνικό power metal. Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν, είναι ότι δεν κατάγονται από κάποιο μέρος της Ευρώπης, αλλά έχουν ως έδρα το Colorado της Αμερικής.

CAPILLA ARDIENTE: “The Siege”

Χαράς ευαγγέλια για τους οπαδούς του doom metal. Φέτος, αν κάποιο είδος metal θα έπρεπε να πάρει βραβείο καλύτερης “φουρνιάς” δίσκων, αυτό θα ήταν το doom. Candlemass, Crypt Sermon, Monasterium και φυσικά Atlantean Codex, έχουν κυκλοφορήσει φανταστικές δουλειές και δίπλα σε αυτά τα ονόματα, πρέπει να προστεθεί και το όνομα των Capilla Ardiente.

ASTRALIUM: “Land of Eternal Dreams”

Οι  Astralium είναι από την Ιταλία και φυσικά παίζουν συμφωνικό power metal. Το “Land of Eternal Dreams” είναι η πρώτη τους δισκογραφική απόπειρα και δείχνει ότι είναι ικανή να κάνει τους Ιταλούς να ξεχωρίσουν από την αρχή, από τα περισσότερα συγκροτήματα που είναι μέρος του ιδιώματος που ανήκουν.

TWILIGHT FORCE: “Dawn of Dragonstar”

Ένα από τα νέα συγκροτήματα που έχουν προκαλέσει “ντόρο” τα τελευταία χρόνια είναι οι  Twilight Force. Το Σουηδικό σχήμα θεωρείται από πολλούς ότι είναι οι διάδοχοι των Rhapsody και μεγάλη ελπίδα του συμφωνικού power metal. Προσωπικά είχα πολλές ενστάσεις, ναι μεν είχαν κάποιες καλές ιδέες στον προηγούμενο δίσκο, αλλά οι αρκετά χαρωπές μελωδίες σε κάποια σημεία των συνθέσεων γκρέμιζαν ότι καλό έχτιζαν οι Twilight Force. Λένε ότι ο τρίτος δίσκος είναι αυτός που είναι κομβικός για την πορεία του κάθε συγκροτήματος και μάλλον οι Σουηδοί θα έχουν ένα λαμπρό μέλλον, γιατί  το “Dawn of Dragonstar” είναι αρκετά αξιόλογος σαν δίσκος, καταφέρνοντας να αλλάξει τη γνώμη μου προς το πολύ καλύτερο γι’ αυτούς.

KAIROS: “Queen of the Hill”

Ούτε ο πιο πιστός οπαδός του heavy metal δεν θα περίμενε την αναγέννηση  της σκηνής τα τελευταία χρόνια, μια που μέχρι τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας ελάχιστα νέα συγκροτήματα επέλεγαν να παίξουν παραδοσιακό metal. Πλέον υπάρχουν πληθώρα συγκροτημάτων, η σκηνή περνάει μια δεύτερη νιότη και κυκλοφορούν αρκετές αξιόλογες κυκλοφορίες κάθε μήνα. Αυτή τη φορά θα παρουσιάσουμε τους Kairos, οι οποίοι φιλοδοξούν να αποτελέσουν  μια από τις προβεβλημένες μπάντες του νέου αυτού κύματος.

VOKONIS: “Grasping Time”

Από την πρώτη στιγμή που είδα το εξώφυλλο του “Grasping Time”, είχα θετικό προαίσθημα  γι’ αυτόν τον δίσκο, καθώς το πράσινο ελαφάκι, μου θύμισε τα σφηνάκια Jägermeister που έπινα με τον κουμπάρο πιο μικρός. Το καλό είναι, ότι τυχαίο και αυθόρμητο αυτό συναίσθημα επιβεβαιώθηκε, αφού το τρίτο album των heavy-prog metallers Vokonis, είναι αρκετά αξιόλογο.

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version