Rockway gr

Νίκος Κορέτσης

Νίκος Κορέτσης

CANNABIS CORPSE: “Nug So Vile”

Τραβάω μία γερή τζούρα από το τσιγάρο μου και γέρνω πίσω στην καρέκλα. Καθώς εκπνέω τον καπνό και ανοίγω τα μάτια μου, βλέπω μέσα από τα ντουμάνια και γράφει Cannibal Corp….Όχι, στάσου. Γράφει Cannabis Corpse. Μα φυσικά. Το νέο άλμπουμ των θεούληδων από το Richmond Virginia (έχει ωραία καπνά εκεί). Οι Cannabis Corpse είναι δημιούργημα των αδερφών Phil “Landphil” Hall (Municipal Waste, Iron Reagan) και Josh “Hallhammer” Hall, οι οποίοι σχημάτισαν τη μπάντα το 2006, μοιραζόμενοι την αγάπη τους για δύο πράγματα. Το death metal και το “χόρτο”.

SODOM: “Out Of The Frontline Trench” EP

Sodom. Ή αλλιώς “Ζόντομ”, όπως αρέσκεται να το λέει με τη βαριά γερμανική προφορά του ο “θείος” Tom. Το δεύτερο μέλος της “αγίας τριάδας” του γερμανικού thrash, το οποίο μας έχει προσφέρει αλησμόνητες μεγαλειώδεις κυκλοφορίες, επιστρέφει με το επερχόμενο EP “Out Of The Frontline Trench” από την Steamhammer/SPV. Πείτε ότι θέλετε, αλλά για εμένα οι Sodom ήταν και θα παραμείνουν η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή thrash metal μπάντα. Όσο και αν λατρεύω το αντίπαλο δέος που ακούει στο όνομα Kreator, το δημιούργημα του πρώην ανθρακωρύχου Tom Angelripper θα έρχεται πάντα πρώτο στην καρδιά μου, από το αρχέγονο “Obsessed By Cruelty” (1986) μέχρι και το τελευταίο τους “Decision Day” (2016).

VULTUR: “Drowned In Gangrenous Blood”

Η Ελληνική death metal σκηνή πάντα πρόσφερε άξιες μπάντες και υποτιμημένα “διαμάντια” στο χώρο. Από τους Acid Death και τους Homo Iratus, μέχρι τους Dead Congregation και τους Resurgency, η “Ψωροκώσταινα” συναγωνιζόταν επάξια μεγαθήρια του παγκόσμιου death metal στερεώματος. Σε αυτήν την μακροσκελή λίστα έρχονται να προστεθούν και οι Vultur, με το δεύτερό τους άλμπουμ “Drowned In Gangrenous Blood” (Memento Mori). Μετά το “Beak” demo (2016) και το ντεμπούτο “Entangled In The Webs Of Fear” (2018), επιστρέφουν πατώντας στα ίχνη που είχαν αφήσει μόλις ένα χρόνο πριν, κάνοντας ένα βήμα παραπάνω σε αυτόν το “νεκρικό” ήχο.

ECTOPLASMA: “White-Eyed Trance”

Ίδια δισκογραφική εταιρία, ίδια ημερομηνία κυκλοφορίας με τους “ομογάλακτους” Vultur, δύο μέλη που δραστηριοποιούνται και στις δύο μπάντες και…εγένετο το τρίτο άλμπουμ των Ectoplasma με τίτλο “White-Eyed Trance”, από την Memento Mori. Η μπάντα συστάθηκε από τους Giannis Grim (vocals/bass guitars) και George Wolf (rhythm guitars) το 2012. Αμφότεροι οι δύο μουσικοί μας προφέρουν τις “υπηρεσίες” τους και με τους Vultur. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει 2 full length albums, 2 EPs, 3 splits και 1 demo. “Pas mal” για τους δύο πολυπράγμονες μουσικούς, οι οποίοι μοιράζονται την αγάπη τους για το death metal, ειδικά της πρώιμης περιόδου, τέλη των 80’s με αρχές των 90’s. Μιλάμε λοιπόν για όμορφες “old school” καταστάσεις.

Apocalyptica (31/10/2019) Piraeus 117 Academy

Η Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019 θα χαραχθεί στη μνήμη μου ως μία πολύ γλυκιά ανάμνηση. Όχι εξαιτίας του αμερικανοφερμένου και εορταζόμενου πλέον με κάθε μεγαλοπρέπεια Halloween,αλλά επειδή επρόκειτο να παρακολουθήσω τη ζωντανή εμφάνιση των Apocalyptica και μάλιστα στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης, εδώ και δυόμισι χρόνια, περιοδείας τους για τον εορτασμό του πρώτου τους άλμπουμ “Plays Metallica by four cellos” (1996). Καθώς δεν είχα την ευκαιρία να δω τους Φινλανδούς το 2016, όταν είχαν επισκεφθεί ξανά τη χώρας μας (για τα 20 χρόνια από το ντεμπούτο τους), αυτή ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να δω τη μπάντα που έφερε ακόμη πιο κοντά το heavy metal με την κλασσική μουσική και μάλιστα παίζοντας ζωντανά τραγούδια μίας από τις αγαπημένες μου μπάντες ever.  

MOTHER’S TOMB: “Absent Not Dead” EP

Οι Mother’s Tomb δημιουργήθηκαν μόλις πριν ενάμιση χρόνο, όταν χώρισαν οι δρόμοι του κιθαρίστα Jason Schwartzwalder με τους θρυλικούς Brutality. Αφήνοντας πίσω του τη Florida, τη “Μέκκα” του Αμερικανικού death metal, επιστρέφει στην Atlanta και αφού βρίσκει συνοδοιπόρους, δουλεύει στο υλικό που θα μετατραπεί στην πρώτη δισκογραφική τους δουλειά, το EP “Absent Not Dead” (Redefining Darkness Records).

SURVIVE: “Immortal Warriors”

Με το θέμα Ιαπωνία και heavy metal δεν είχα ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν, πέραν του ότι γνώριζα πως πάντα ήταν μία τεράστια αγορά για τις μπάντες εξ’ ου και οι Ιαπωνικές εκδόσεις και τα bonus κομμάτια και τα special lives κλπ. Γενικά πάντα τους “φθονούσα” για την ιδιαίτερη προτίμηση του δυτικού heavy metal κόσμου χωρίς όμως να έχω παρακολουθήσει την Ιαπωνική σκηνή και τις μπάντες της. Αφορμή για να κάνω μία κάποια προσέγγιση, στάθηκε το αφιέρωμα του Σπύρου Χονδρογιάννη (μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ) σε ετούτο εδώ το διαδικτυακό “εξομολογητήριο”, που αφορούσε στους Dir En Grey.

IMPLORE: “Alienated Despair”

Αν ήρθες εδώ να ακούσεις αιθέριες φωνές και ψαλμωδίες ξωτικών, γύρνα πίσω. Αν το σχεδόν “μαυρομεταλλικό” logo σε κάνει να νομίζεις πως θα ξεπαγιάσεις στο Νορβηγικό βορρά, μάλλον έχεις έρθει με λάθος ενδυμασία. Τέλος, αν πιστεύεις πως το μουντό εξώφυλλο θα σε οδηγήσει σε doom μελαγχολία, τότε μάντεψε. Όοοοοχι “Καρυωτάκη”, δε θα πάθεις κατάθλιψη. Γιατί με το grindcore death που σου “πετάνε” στα μούτρα οι Implore, απλά δε γίνεται να πέσεις σε κατάσταση ζεν. Η “πολυεθνική” μπάντα (τα μέλη της προέρχονται από διαφορετικές χώρες της Ευρώπης), η οποία δραστηριοποιείται από το 2013, πιστή στο ανά διετία δισκογραφικό της ραντεβού, κυκλοφορεί το 3ο της άλμπουμ “Alienated Despair” από την Century Media. 

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version