Rockway gr

Αλέξης Δρυμιώτης

Αλέξης Δρυμιώτης

THE SABBATHIAN: “Latum Alterum”

Από το όνομα και μόνο καταλαβαίνεις πως το υπερατλαντικό ντουέτο των Chad Davis  (Demoncy, Profane Grace, Hour of Thirteen μεταξύ πολλών άλλων) και Anette Uvaas Gulbrandsen (Nattsol, Mandylion) αγαπάει κάτι που ξεκινάει από d και καταλήγει σε –oom. Παραδόξως όμως, δεν μοιάζουν καθόλου με Sabbath. Για την ακρίβεια, απέχουν πολύ από την όλη κυρίαρχη φάση ρετρό doom και occult rock και κοιτάνε σε μια άλλη ιστορική μπάντα για βασική έμπνευση τους.

DER ROTE MILAN: “Moritat”

Γερμανοί, που παίζουν σκληρό αλλά μελωδικό black metal, με μέλη που έχουν παρελθόν σε πιο death metal και core μονοπάτια και γράφουν για κοινωνικοπολιτικά θέματα (σε αυτή την περίπτωση ο 30ετης Πόλεμος) και εύλογα θα ρωτήσετε: έχουν ξεκινήσει σχολή οι Der Weg Einer Freiheit; Η αλήθεια είναι πως μια στυλιστική ομοιότητα υπάρχει μεταξύ των 2 αλλά οι Der Rote Milan σίγουρα δεν είναι κλώνοι.

HEXVESSEL: “All Tree”

Not with a bang but with a song, the new world begins για να παραφράσω τον T.S. Elliot, και οι Hexvessel με το “All Tree” φροντίζουν να προσφέρουν τα τραγούδια αυτά που μας μαθαίνουν να γίνουμε ο Άττης στην Ανθρωπόκαινο που λέει και το αγαπημένο μου άρθρο του 2018.

DREAMLONGDEAD: “Umbra”

Τους Αθηναίους Dreamlongdead τους πρωτοσυνάντησα πριν κάτι χρονάκια σε μια συναυλία με τους επίσης αγαπημένους Shattered Hope και ήταν έρωτας με την πρώτη αυτιά, μιας και το βαρύ, αργό, Lovecraftian doom/death τους ήταν λες και φτιάχτηκε κατά παραγγελία για τα προσωπικά μου φετίχ. 

PROFANATICA: “Altar of the Virgin Whore" EP

Σοβαρά τώρα, τι κριτική να κάνω σε δισκάκι των Profanatica; Είναι σαν να κάνεις κριτική δίσκο των AC/DC, το μόνο ερώτημα είναι κατά πόσο μοιάζει με τα προηγούμενα (ναι) και κατά πόσο δεν είναι χάλια (δεν είναι).

NACHTMYSTIUM: “Resilient" EP

Είναι η επιστροφή του ασώτου υιού, του Blake Judd, μετά τη στενή, πάλι στο δρόμο του κακού, yo! Ok, υπερβολή, στην στενή δεν έκατσε πολύ, αλλά ο κος Judd για καιρό προσπαθούσε να ξεπληρώσει τα λεφτά που είχε κλέψει (και “σουτάρει”) από οπαδούς που δεν έπαιρναν ποτέ το merch τους και απείχε γενικά από τα μουσικά δρώμενα.

WITCHTHROAT SERPENT: “Swallow the Venom”

Τι είναι άσχημο, παίρνει πολλά ναρκωτικά, διαβάζει Lovecraft και κάνει βόλτες στην Αγγλική ύπαιθρο παίζοντας doom; Όχι οι Witchthroat Serpent, αυτοί είναι Γάλλοι, αλλά όπως καταλαβαίνετε μάλλον πριν μπουν στο studio για προθέρμανση ακούνε τη δισκογραφία του Ηλεκτρικού Μάγου. 

ALMS: “Act One”

“Alms, alms for the poor!”, όλ@ το έχουμε ακούσει από ρακένδυτους ζητιάνους σε ταινίες εποχής (και συνήθως η φάση κατέληγε σε κλωτσιές από τη φρουρά της πόλης), και δεν μπόρεσα παρά να σκεφτώ πόσο ταιριαστό όνομα είναι για αυτή την μπάντα.

PARAGON IMPURE: “Sade”

Ένα αρκετά ενδιαφέρον γκρουπ, οι Βέλγοι Paragon Impure ξεχωρίζουν από τον “σατανάς φάση” μαυρομεταλλικο βάλτο χάρη στις θεματολογικές concept επιλογές τους, και όπως καταλαβαίνετε από τον τίτλο, μετά την ιστορία του Gaius Julius “Caligula” και της τσαχπίνας μητέρας του που απασχόλησε τον προηγούμενο δίσκο τους ήρθε η ώρα να ασχοληθούν με τον πιο γνωστό Μαρκήσιο (μετά τον de Carabas, έστω).

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version