Rockway gr

Αλέξης Δρυμιώτης

Αλέξης Δρυμιώτης

STREET DOGS: “Stand for Something or Die for Nothing”

20 ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη μου επαφή με τον Mike McColgan μέσω του παρθενικού “Do or Die” των Dropkick Murphys τους οποίους και εγκατέλειψε το 1997 για να γίνει πυροσβέστης (and the rest is history). Κατέστη αδύνατο βέβαια να κρατηθεί μακριά από το μικρόφωνο έτσι μια 5ετία μετά να σου τον στο τιμόνι των Street Dogs, να συνεχίζει από εκεί που έμεινε.

INTEGRITY/KRIEG: Split

Συνέχεια της split επίθεσης από την Relapse με 2 ξεχωριστές μπάντες αυτή την φορά που δεν χρειάζονται καμία εισαγωγή πλέον, τους original άρχοντες του σκατόψυχου μεταλλικού hardcore Integrity και τον χαμαιλέοντά και αεικίνητο USBM ήρωα Krieg.

ZEAL & ARDOR: “Stranger Fruit”

Δεν καθυστέρησε ο αγαπητός Manuel Gagneux μετά το προπέρσινο “Devil is Fine” και αφού στη βράση κολλάει το μέταλλο να σου και το “Stranger Fruit”, αυτή τη φορά με πλήρη μπάντα να τον υποστηρίζει σε αντίθεση με το ντεμπούτο που ήταν στην ουσία solo album.

MAGGOT HEART: “Dusk to Dusk”

Το άγγιγμα του Μίδα φαίνεται να έχει η Linnea Olsson αφού δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια κακή η μέτρια κυκλοφορία με το όνομα της πάνω. Όσοι δεν την γνωρίζετε, ευκαιρία να την μάθετε, αφού έχει περάσει από Beastmilk/Grave Pleasures, The Oath, είναι ακόμα μέλος των, δυστυχώς ανενεργών, Sonic Ritual (βγάλτε δίσκο ρε!) και εδώ έχουμε το ντεμπούτο full length, μετά το “City Girls EP”, του νέου της γκρουπ, Maggot Heart (duh).

BELZEBUBS: “Blackened Call” 7’

Εντάξει, η αλήθεια είναι πως γουστάρω αφάνταστα το Belzebubs, το χιουμοριστικό comic strip με τους αγαπημένους μαυρομέταλους σατανάδες, αλλά πραγματικά δεν βλέπω το λόγο που στείλανε για review αυτή  την κυκλοφορία.

IMMORTAL: “Northern Chaos Gods”

Ok, η αλήθεια είναι πως όσοι ακούγαμε τους Νορβηγούς κατά την 90s περίοδο τους δεν πολύ-ανησυχούσαμε για την απουσία του Abbath, μιας και ξέραμε πως ο Demonaz ήταν πάντα παρών συνθετικά, ακόμα και όταν για λόγους υγείας αναγκάστηκε να αφήσει την εξάχορδη.

ORANGE GOBLIN: “The Wolf Bites Back”

Η πρώτη μου επαφή με τους πορτοκαλικάντζαρους όταν ήμουν ακόμα λύκειο (ή φαντάρος, δεν θυμάμαι καλά) ήταν , αη σητ γιου νοτ, ένας promo κύριος γρασιδοκέφαλος. Ξέρετε ρε, αυτά τα σακούλια με πριονίδι και σπόρους σε σχήμα προσώπου που τα έβαζες στο νερό και βγάζανε γρασίδι για μαλλιά; Ε, ένα τέτοιο με αυτοκόλλητο Orange Goblin που μοίραζε η μπάντα και μου έδωσε ένας φίλος που είχε distro.

FUNERAL MIST: “Hekatomb”

Disclaimer: σε ότι αφορά τους Funeral Mist είμαι προκατειλημμένος, μιας και είναι η μπάντα που με επανάφερε στις μαυρομεταλλικές αγκάλες όταν είχα καεί από τις early 00s mainstream μετριότητες της σκηνής και για καμιά διετία απείχα από το σπορ. Να σου όμως ένα “Salvation” που με έριξε στα 4 και έβαψε με το ζόρι ξανά με corpsepaint τας ηχεία μου (να σαι καλά ρε Πάβλε).

SKOGEN: “Skuggorna Kallar”

Μπορεί να απουσίαζαν για 4 χρόνια αλλά οι Σουηδοί φυσιολάτρες επιστρέφουν επιτέλους μετά το “I Döden”, ανανεωμένοι και με 4ο μέλος, πάνω στην ώρα που πιάνουν οι ζέστες για να μας κάνουν να βλαστημάμε που δεν βρισκόμαστε σε ένα σκανδιναβικό δάσος να τρέχουμε τσίτσιδοι, με προσοχή στις αρκούδες πάντα ( ή και όχι, δεν ξέρω τα βίτσια σας).

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version