Rockway gr

HOZIER Featured

Ποιος είν’ αυτός ο αψηλός ποιος είν’ αυτός ο τύπος; Σίγουρα ο δίμετρος Ιρλανδός τραγουδοποιός, δεν είναι μια τυχαία καλλιτεχνική προσωπικότητα, ώστε να είναι headliner στο Release Athens 2019 (δελτίο τύπου) κι όχι μόνο (οι συναυλίες του είναι sold out ανά την υφήλιο).

Σ΄ ένα σύντομο αφιέρωμα που ετοιμάσαμε, αποτυπώνονται περιεκτικά στιγμές της έως τώρα ζωής και καριέρας του Hozier, ώστε να έχουμε μια καλύτερη εικόνα από τη συναυλιακή εμπειρία που θα ζήσουμε την Κυριακή 23 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού.

O Hozier, κατά κόσμον Andrew Hozier-Bryne, γεννήθηκε στο Bray, επαρχία Wicklow στην Ιρλανδία, στις 17 Μαρτίου του 1990. 

Η μουσική παιδεία που έλαβε από τους γονείς του ήταν καταλυτική για να διαμορφώσει τη μουσική του ταυτότητα από νωρίς. Ο πατέρας του έπαιζε Blues σε μουσικές σκηνές του Δουβλίνου και το πάθος του αυτό τον επηρέασε καταλυτικά, όπως και η τεράστια δισκοθήκη του. Έτσι στα 15 του προχώρησε στη δημιουργία μιας Blues μπάντας στην περιοχή του, το Bray.

Ξεκίνησε τις σπουδές του στη μουσική στο διάσημο Trinity College του Δουβλίνου, αλλά τα παράτησε στα μέσα του πρώτου έτους για να ηχογραφήσει demos για τη Universal Music.

Παράλληλα ήταν ενεργό μέλος της διάσημης ιρλανδικής χορωδίας Anúna και σολίστας σ’ αυτή από το 2009 μέχρι το 2012, κάτι που αποτελεί μέγιστη διάκριση για έναν τραγουδιστή στα μουσικά δρώμενα της χώρας. Ταξίδεψε με τη χορωδία στην διεθνή περιοδεία της (Νορβηγία, Ολλανδία κλπ.) για παραστάσεις και στο βίντεο που ακολουθεί, η ερμηνεία του στο “La Chanson de Mardi Gras” είναι ένα δείγμα των δυνατοτήτων του στο τραγούδι.

Το 2013 κι έπειτα από ατελείωτες ώρες δουλειάς προκειμένου να επιτύχει το τέλειο για αυτόν αποτέλεσμα, κυκλοφορεί το πρώτο του EP υπό τον τίτλο “Take Me to Church” στο οποίο επίσης περιλαμβάνονται τα “Like Real People Do”, “Angel of Small Death & the Codeine Scene” και μια ζωντανή ηχογράφηση του “Cherry Wine”.

Το ομότιτλο track έσπασε τα κοντέρ σε θεάσεις στο YouTube και σε ανύποπτο χρόνο έφτασε στο νούμερο ένα στο iTunes. 

Το πολυπλατινένιο EP πλασαρίστηκε στις πρώτες θέσεις των charts ανά τον κόσμο και το ομότιτλο blues-gospel pop τραγούδι αρχικά γράφτηκε αρχικά ως ο απόηχος του χωρισμού του με την πρώην κοπέλα του και επίσης αργότερα επηρεάστηκε για την αγάπη που τρέφει ο ίδιος στο πρόσωπο της Nina Simone. Όπως δήλωσε ο Hozier, η ολοκλήρωση από στιχουργικής άποψης του κομματιού του πήρε περίπου ένα χρόνο.

Η προσέγγιση που είχε σκηνοθετικά από τον Brendan Canty, αντικατοπτρίζει την τη gay βία στη Ρωσία, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία, αποτελώντας έναν ύμνο για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων παγκοσμίως.  

Το Σεπτέμβριο του 2014 κυκλοφορεί η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά του Ιρλανδού καλλιτέχνη το “Hozier” το οποίο κατέγραψε τεράστια κι ίσως απρόσμενη επιτυχία. Έφτασε στο νούμερο 2 στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο νούμερο τρία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ σε πολλές χώρες σκαρφάλωσε άνετα μέσα στην πεντάδα, πουλώντας πάνω από 1.500.000 αντίτυπα. 

Tα εξώφυλλα των album και των EP φιλοτεχνήθηκαν από τη μητέρα του, ενώ το “Take Me to Church” προτάθηκε ως υποψήφιο για Grammy ως τραγούδι της χρονιάς, ερμηνεύοντας το με τη θρυλική περσόνα Annie Lennox στην τελετή των βραβείων. Το album έλαβε πέρα από την αναγνώριση του κοινού και διθυραμβικές κριτικές με ορισμένες να τον παρομοιάζουν με το ντεμπούτο του επίσης Ιρλανδού και rock θρύλου, Van Morrison.

Μπορεί να μην κέρδισε το Grammy, αλλά στα BBC Music Awards τα Billboard Music Awards το “Take Me to Church” αναδείχτηκε τραγούδι της χρονιάς, ανάμεσα σε άλλες διακρίσεις για το “Hozier”.

Η αποδοχή του ήταν καθολική, με τον 24χρονο τότε Ιρλανδό, να κατακτά με το πέρασμά του τα πλήθη όπου κι αν εμφανίζονταν. Η πολιτική του, δε, στάση να συμπλέει κατά ένα ιδιόρρυθμο τρόπο με τη μουσική του έκφραση, δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στην ελευθερία προσωπικής έκφρασης και των ανθρώπινων δικαιωμάτων (μεταξύ άλλων είναι μέλος του οργανισμού “Home Sweet Home”, με τους Saoirse Ronan και Glen Hansard που μεριμνά για τους αστέγους στην Ιρλανδία).

Το 2015 κυκλοφορεί το EP του “Live in America” στο οποίο περιλαμβάνονται ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις από τις εμφανίσεις του στις ΗΠΑ, ενώ τον Ιούνιο του 2016 το τραγούδι του “Better Love” περιλαμβάνεται στο soundtrack της ταινίας “Ο Θρύλος του Ταρζάν”.

4 χρόνια μετά την απόλυτη επιτυχία του νεαρού καλλιτέχνη η στιγμή για να λάβουμε νέο υλικό είχε φτάσει με το εξαιρετικό EP “Nina Cried Power” στο οποίο συμμετέχει η πολυβραβευμένη τραγουδίστρια Mavis Staples, γνωστή και ως “ιέρεια” των rhythm ‘n’ blues και των gospel. Στις νέες πρωτότυπες συνθέσεις του “Nina Cried Power”, “NFWMB”, “Moment's Silence (Common Tongue)” και “Shrike”, αποπιεί φόρο τιμής στην Nina Simone, ενώ γίνονται αναφορές και σε άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Billie Holliday, Mavis Staples, Curtis Mayfield, Patti LaBelle, John Lennon, James Brown, B.B. King, Joni Mitchell, Pete Seeger, Marvin Gaye, Millie Jackson, Bob Dylan και Woody Guthrie, δηλαδή τους θρύλους – ογκόλιθους της soul και gospel μουσικής σκηνής.

Ο προάγγελος της δεύτερης αυτής δουλειάς του επιβεβαίωσε αυτό που όλος ο πλανήτης είχε ποντάρει για τον Hozier: Ότι δεν ήταν ένας ακόμα διάττοντας αστέρας, αλλά ένας μεγάλος καλλιτέχνης που ήρθε για να κατακτήσει με την αέρινη φιγούρα του και το άπλετο ταλέντο του τη μουσική κοινότητα.

Το Μάρτιο του 2019 το “Wasteland, Baby!” κυκλοφορούσε και η αποδοχή ήταν ως αναμενόταν· άμεση και καθολική, χτυπώντας με τη μία το Νο1 στα US charts, καταλαμβάνοντας επίσης υψηλές θέσεις και στους αντίστοιχους καταλόγους άλλων χωρών. Αυτή τη φορά η αντιμετώπιση από τους κριτικούς ήταν θερμότερη από τον προκάτοχό του, όχι μόνο γιατί ο Hozier είχε δώσει τα διαπιστευτήρια του με τη αρχική μεγάλη του επιτυχία, αλλά το αντιμετώπισαν ως ένα έργο υψηλής σύγχρονης τέχνης. 

Το οικείο μείγμα από rock, blues, soul και folk στοιχεία, με βασικό επικοινωνιακό μέσο την εκφραστική φωνή του να αποτελεί και πάλι το επίκεντρο, μεταφέροντας καλέσματα για ανθρωπιά και ευαισθητοποίηση, με τον ίδιο το Hozier να θέλει να πιστεύει ότι είναι ένας δίσκος που φτιάχτηκε για να αντικατοπτρίζει την αισιοδοξία, σε μια ατέρμονα προσπάθεια να κυνηγά μέσα στα “σκοτάδια” του το φως, την ελπίδα.

Και πραγματικά αν είναι να εκθρονίζονται από τα αμερικάνικα charts, pop σταρλέτες και χολιγουντιανοί ψευδό - γκάνγκστερ από το Hozier, τότε ίσως υπάρχει κάποια ελπίδα…

Ο Ιρλανδός τραγουδοποιός είναι πολλά περισσότερα από όσα αναφέρονται στην παρούσα στήλη, σ’ ένα αφιέρωμα που απλά αντικατοπτρίζει κάποιες σημαντικές στιγμές μιας πολύπλευρης και πολυσχιδούς καλλιτεχνικής προσωπικότητας.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε, όσο κοινότυπο κι αν διαβάζεται, ότι οι πολλοί που θα βρεθούμε την Κυριακή 23 Ιουνίου στην πλατεία Νερού να απολαύσουμε έναν τέτοιου μεγέθους καλλιτέχνη στο απόγειο της καριέρας του, θα είμαστε πολύ τυχεροί. 

Rate this item
(4 votes)
back to top

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version