Rockway gr

ALICE IN CHAINS

Η μουσική διαδρομή των Αμερικανών θρύλων Alice In Chains, τα έχει όλα. Πολύ rock, πολλές πρωτιές στα charts, πάρα πολλές πωλήσεις, περιοδείες, αλλαγές στο line-up, καταχρήσεις, θανάτους μελών, hiatus και επανασύνδεση. Ένα μόνο, δεν είχε μέχρι τώρα. Μία επίσκεψη στη χώρα μας. Αλλά και αυτό, αποκαταστάθηκε φέτος στο πλαίσιο του Release Athens Festival. Για να φτάσουμε όμως ως εδώ, κάποια πιο σημαντικά πραγματάκια συνέβησαν…

Ήταν το 1984, όταν ο Jerry Cantrell, ο Mike Starr και ο Sean Kinney, δημιούργησαν μία μπάντα υπό το όνομα Diamond Lie. Την ίδια περίοδο, ο Layne Staley ήταν μέλος μιας άλλης μπάντας με το όνομα Alice ‘N Chains έπειτα από ένα “λογοπαίγνιο” γύρω από τον τίτλο της ταινίας “Alice In Wonderland”. Η συνάντηση του Staley με τον Cantrell τον Αύγουστο του 1987 σε ένα πάρτυ στο Seattle, έμελλε να είναι καθοριστική για το μέλλον των δύο μουσικών και της θρυλικής πλέον μπάντας τους, Alice In Chains. Αφού έγιναν συγκάτοικοι, ο Cantrell του πρότεινε να γίνει ο frontman της μπάντας του και έπειτα από πολλές auditions που παρακολούθησε, αποφάσισε να δεχθεί τη θέση του τραγουδιστή. Δύο εβδομάδες μετά, το group έπαιξε στο University Of Washington, ένα 40λεπτο σετ με δύο κομμάτια του και διασκευές στους Hanoi Rocks και David Bowie.

Η μπάντα, έπαιξε ακόμα κάποια shows μέχρι να βρει το όνομα που θα της έκανε το “κλίκ” και θα τη βοηθούσε για το βήμα παραπάνω. Τελικά, επικράτησε το Alice In Chains μετά από συνεννόηση με την παλιά μπάντα του Staley. Ένας τοπικός promoter, ο Randy Hauser που τους είχε δει σε ένα live, τούς πρότεινε να ηχογραφήσουν ένα demo. Όμως μία ημέρα πριν την ηχογράφηση, το στούντιο έκλεισε λόγω του ότι βρέθηκε σε αυτό ποσότητα κάνναβης, μετά από αστυνομικό έλεγχο. Το “The Treehouse Tapes” demo ολοκληρώθηκε το 1988 και βρήκε το “δρόμο” του προς τους managers Kelly Curtis και Susan Silver, που το έδωσαν στην Columbia Records A&R, η οποία υπέγραψε τους Alice In Chains το 1989. Τρείς μήνες μετά, το group ηχογράφησε ακόμα ένα demo που υπάρχει στην κυκλοφορία “Sweet Alice”.  

Οι Alice In Chains, έγιναν γρήγορα προτεραιότητα για την Columbia Records A&R και ηχογράφησαν το πρώτο τους EP με τίτλο “We Die Young” τον Ιούλιο του 1990. Το single “We Die Young”, έγινε hit του ραδιοφώνου και ουσιαστικά “έσπρωξε” το group προς την πρώτη του δισκογραφική απόπειρα.

We Die Young-We Die Young EP

Μετά το EP, η μπάντα άρχισε να ηχογραφεί το πρώτο της album με παραγωγό τον Dave Jerden. Το αποτέλεσμα, τιτλοφορήθηκε “Facelift” και κυκλοφόρησε στις 21 Αυγούστου του 1990, φτάνοντας στο νούμερο 42 το καλοκαίρι του 1991, στο Billboard 200 chart. Το πρώτο single του album, “Man In The Box”, που παίχτηκε και στο MTV, έπιασε το νούμερο 18 στο Mainstream Rock Charts και “ανέβασε” τις πωλήσεις του δίσκου, ενώ το δεύτερο single “Sea Of Sorrow” που έπιασε το νούμερο 27, τις “απογείωσε” στις 400.000 κόπιες.

Man In The Box-Facelift 

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1991, το “Facelift” συμπλήρωσε 500.000 πωλήσεις και έγινε χρυσό από την RIAA. Η μπάντα, συνέχισε να αυξάνει το κοινό της “ανοίγοντας” για ονόματα όπως αυτά των Iggy Pop, Van Halen, Poison και Extreme. Το album, έγινε τριπλό πλατινένιο από την RIAA, για τα τρία εκατομμύρια πωλήσεις στην Αμερική. Στις 22 Δεκεμβρίου του 1990, οι Alice In Chains έδωσαν ένα show στο Moore Theatre του Seattle, το οποίο ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στις 30 Ιουλίου του 1991 ως VHS, με τίτλο “Live Facelift”, με πέντε live εκτελέσεις και τρία music videos και έγινε χρυσό από την RIAA για τις 50.000 πωλήσεις του.

Sea Of Sorrow-Live Facelift

Στις αρχές του 1991, οι Alice In Chains έλαβαν μέρος στην “Clash Of The Titans” tour, μαζί με τους Anthrax, Megadeth και Slayer, όπου “εκτέθηκαν” στο metal κοινό με “φτωχή” ανταπόκριση. Επίσης, πήραν μέρος στα Grammy Awards του 1992 για το “Best Hard Rock Performance” με το “Man In The Box”, χάνοντας τελικά από τους Van Halen με το album “For Unlawful Carnal Knowledge” του 1991. Μετά την περιοδεία, η μπάντα μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το δεύτερο album της. Πρόλαβαν να ηχογραφήσουν μόνο πέντε ακουστικά κομμάτια και να τα κυκλοφορήσουν ως EP ( βάσει ενός ονείρου του Kinney) στις 4 Φεβρουαρίου του 1992, με τίτλο “Sap”. Το EP, έγινε χρυσό σε δύο εβδομάδες, ενώ είχε και αρκετούς guests όπως η Ann Wilson των Heart, ο Mark Arm των Mudhoney και ο Chris Cornell των Soundgarden. 

Right Turn-Sap Ep

Το 1992, οι Alice In Chains εμφανίστηκαν στην ταινία “Singles” του Cameron Crowe, όπου έδωσαν και το τραγούδι “Would?”, για το soundtrack το οποίο κέρδισε το βραβείο “Best Video From A Film” στα “MTV Video Music Awards” του 1993. Το Μάρτιο του 1992, η μπάντα επέστρεψε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το νέο album, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1992 με τίτλο “Dirt”. Έπιασε το νούμερο 6 στο Billboard 200 και έγινε τετραπλά πλατινένιο από την RIAA, αφού ήταν το υψηλότερο σε πωλήσεις album της μπάντας μέχρι σήμερα. Το “Dirt”, είχε επίσης πέντε singles στο top 30, τα “Would?”, “Rooster”, “Them Bones”, “Angry Chair” και “Down In A Hole”.

Would?-Dirt

Οι Alice In Chains ήταν support στην περιοδεία του Ozzy,“No More Tours” tour, όμως λίγες μέρες πριν ξεκινήσει, ο Staley έσπασε το πόδι του, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί με πατερίτσες στη σκηνή. Ο Starr, αποχώρησε από τη μπάντα στις 22 Ιανουαρίου του 1993, μετά το τέλος του show στο Hollywood Rock του Rio De Janeiro, για να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην οικογένειά του. Αντικαταστάθηκε από τον Mike Inez, πρώην μπασίστα του Ozzy, και έπαιξε το πρώτο του show στις 27 Ιανουαρίου του 1993, στο Camden Underworld στο Λονδίνο. Τον Απρίλιο του 1993, η μπάντα ηχογράφησε δύο κομμάτια, τα “What The Hell Have I” και “A Little Bitter”, για το soundtrack της ταινίας “Last Action Hero” και το καλοκαίρι του ίδιου έτους, περιόδευσε με το alternative music festival Lollapalooza, που ήταν και η τελευταία μεγάλη περιοδεία με το Layne Staley.

Μετά την περιοδεία, οι Alice In Chains μπήκαν στο στούντιο για να γράψουν νέα τραγούδια. Στις 25 Ιανουαρίου του 1994, η Columbia Records κυκλοφόρησε το “Jar Of Flies” EP που “χτύπησε” το νούμερο 1 στο Billboard 200 και έγινε η πρώτη κυκλοφορία της μπάντας που το πετυχαίνει αυτό, ακόμα και σήμερα. Το “No Excuses”, έγινε νούμερο 1 στο Mainstream Rock Charts, το “I Stay Away” νούμερο 10 και το “Don't Follow” νούμερο 25. Το EP, έγινε τριπλό πλατινένιο από την RIAA, πουλώντας πάνω από 2 εκατομμύρια αντίτυπα στην Αμερική, πήρε δύο υποψηφιότητες για Grammy, βραβείο για “Best Hard Rock Performance” για το “I Stay Away” και βραβείο για “Best Recording Package”.

No Excuses-Jar Of Flies

Μετά το “Jar Of Flies”, ο Staley μπήκε σε κλινική αποτοξίνωσης για εθισμό στην ηρωίνη. Το ίδιο καλοκαίρι, η μπάντα είχε κανονίσει περιοδεία με τους Metallica, Suicidal Tendencies, Danzig και Fight, όπως και μία εμφάνιση στο Woodstock ’94, όμως ο Staley έμπλεξε εκ νέου με τα ναρκωτικά, με αποτέλεσμα το group να ακυρώσει όλες τις συναυλίες και να μπει στον “πάγο” για ένα εξάμηνο. Όσο οι Alice In Chains ήταν ανενεργοί, ο Staley ενώθηκε με τους Mad Season, όπου κυκλοφόρησε το album “Above”. Τον Απρίλιο του 1995, οι Alice In Chains μπήκαν στα Bad Animals Studio του Seattle με παραγωγό τον Toby Wright, για να ηχογραφήσουν το διάδοχο του “Dirt”. Στις 7 Νοεμβρίου του 1995, το ομώνυμο “Alice In Chains” album, είδε το φως της δημοσιότητας, έπιασε το νούμερο 1 στο Billboard 200 και έγινε τριπλό πλατινένιο, με τον Cantrell να αναλαμβάνει και χρέη φωνητικών σε κάποια κομμάτια.

Grind-Alice In Chains 

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1995, η μπάντα κυκλοφόρησε το home video “The Nona Tapes”, με συνεντεύξεις των μελών στη δημοσιογράφο Nona Weisbaum και ένα video για το “Grind”. Το “Got Me Wrong”, έγινε soundtrack για την ταινία “Clerks” του 1994, φτάνοντας στο νούμερο 7 στο Mainstream Rock Charts. Στις 10 Απριλίου του 1996, οι Alice In Chains έδωσαν το πρώτο τους show μετά από δυόμισι χρόνια, στο MTV Unplugged. Τον Ιούλιο του 1996, η εμφάνιση αυτή κυκλοφόρησε ως live album, ανέβηκε στο νούμερο 3 στο Billboard 200 και έγινε πλατινένιο από την RIAA. Η μπάντα, εμφανίστηκε στο show “Saturday Night Special” στις 20 Απριλίου του 1996, στο “The Late Show With David Letterman” στις 10 Μαΐου του 1996 και έπαιξε 4 shows ως support στους Kiss, για την “Alive Worldwide” tour. Στο τελευταίο show, ο Staley βρέθηκε αναίσθητος από υπερβολική δόση, πήγε στο νοσοκομείο και το group αναγκάστηκε να σταματήσει.

Κατά τη διάρκεια του hiatus, ο Cantrell έκανε solo καριέρα κυκλοφορώντας δύο δίσκους, τους “Boggy Depot” το 1998 και “Degradation Trip” το 2002. Ο Staley, βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας λόγω των καταχρήσεων. Μοναδικό παράθυρο αισιοδοξίας ήταν ο Οκτώβριος του 1998, όταν οι Alice In Chains ηχογράφησαν δύο κομμάτια, τα “Get Born Again” και “Died”, τα οποία κυκλοφόρησαν στη συλλογή “Music Bank” του 1999. Έπειτα από μία δεκαετία σκληρής μάχης με τον εθισμό του, ο Staley βρέθηκε νεκρός στις 19 Απριλίου του 2002 στο Seattle από υπερβολική δόση, με τον Cantrell να αφιερώνει το δεύτερο solo album του, στον αδικοχαμένο φίλο του. Στις 22 Οκτωβρίου του 2004, η Sony BMG τερμάτισε το συμβόλαιο με τη μπάντα, μετά από 15 χρόνια συνεργασίας.

Στις 18 Φεβρουαρίου του 2005, οι Alice In Chains επανενώθηκαν για ένα show φιλανθρωπικού χαρακτήρα για τα θύματα του τσουνάμι στην Ασία με αρκετούς guests στα φωνητικά, όπως ο Pat Lachman των Damageplan, ο Maynard James Keenan των Tool και η Ann Wilson των Heart. Στις 10 Μαρτίου του 2006, έπαιξαν στο “Decades Rock Live”, με τον Phil Anselmo των Pantera στη φωνή και το Duff Mckagan των Guns ‘n’ Roses στο μπάσο. Το show, αφιερώθηκε στον Staley και τον Darrel. Έπαιξαν ακόμα κάποια shows, εδώ και εκεί, με τη Sony να αναζητά το reunion της μπάντας και να κυκλοφορεί τη συλλογή “The Essential Alice In Chains”. Έπειτα από πολλές παραινέσεις και με το William DuVall στη φωνή, η μπάντα επέστρεψε με την πρώτη δημόσια εμφάνισή τους να είναι το “Decades Rock Live”. Στις 12 Μαΐου του 2007, η μπάντα έπαιξε στο Rock Honors, τιμώντας τους Heart και αποδίδοντας το “Barracuda”, με Gretchen Wilson και Nancy Wilson επί σκηνής. 

Η μπάντα, περιόδευσε με τους Velvet Revolver σε Αμερική και Καναδά από Αύγουστο έως Οκτώβριο του 2007, παίζοντας και κάποια ακουστικά shows, όπου το ένα εξ' αυτών στις 31 Αυγούστου του 2007, ηχογραφήθηκε για επερχόμενη live κυκλοφορία. Στις 2 Νοεμβρίου του 2007, οι Alice In Chains έδωσαν ακόμα ένα show για καλό σκοπό, με την Northwest Symphony Orchestra να τους πλαισιώνει για το Seattle Children's Hospital And Regional Medical Center. Τον Απρίλιο του 2007, η μπάντα ξεκίνησε να γράφει νέα μουσική, με το Nick Raskulinecz παραγωγό. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2008, οι Alice In Chains έπαιξαν στο ημίχρονο του αγώνα Seattle Seahawks vs. San Francisco 49ers, μπροστά σε 67.000 κόσμο με τη Northwest Symphony Orchestra.  Τον Οκτώβριο του 2008, οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στα Studio 606 του Los Angeles με το Nick Raskulinecz και με χρηματοδότηση της ίδιας της μπάντας. Στις 29 Σεπτεμβρίου του 2009, το “Black Gives Way To Blue” κοσμούσε τα ράφια των δισκοπωλείων, με τον Elton John να παίζει πιάνο στο ομώνυμο κομμάτι που ήταν αφιερωμένο στον Layne Staley.

Black Gives Way To Blue-Black Gives Way To Blue

Το “Check My Brain”, ήταν το πρώτο video της μπάντας που κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2009 και πήρε υποψηφιότητες για Grammy Award και “Best Hard Rock Performance”. Επίσης, ανακοινώθηκε ότι οι Alice In Chains θα είναι headliners στο “Soundwave Festival” του 2009 στην Αυστραλία, με τους Nine Inch Nails και Lamb Of God. Ακόμα, η μπάντα θα εμφανιζόταν στο “Rock On The Range” festival το Φεβρουάριο του 2009 και support μαζί με τους Mastodon, Avenged Sevenfold και Glyder, στις 1 Αυγούστου του 2009, στο live των Metallica στο Δουβλίνο. Οι Alice In Chains, εμφανίστηκαν στην εκπομπή “Later….With Jools Holland” στις 10 Νοεμβρίου του 2009 και στις 16 του ίδιου μήνα κυκλοφόρησαν το single “Your Decision”. Το 2010, η μπάντα περιόδευσε σε Αμερική και Καναδά με τους Mastodon και Deftones. Στις 8 Μαρτίου του 2011, ο πρώην μπασίστας των Alice In Chains Mike Starr, βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση στο σπίτι του στο Salt Lake City.

Στις 21 Μαρτίου του 2011, οι Αμερικανοί rockers ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο πέμπτο τους album. Αυτό καθυστέρησε, λόγω επέμβασης του Cantrell στον δεξί ώμο, με τη μπάντα να παίζει το πρώτο της show μετά την επέμβαση του Cantrell, στις 13 Αυγούστου του 2011, στο Winstar Casino στο Thackerville της Oklahoma. Το group, έπαιξε τρία ακόμα shows μέσα στο 2011, στο “Canada's Rock” στο “Range Festival”, στο “Chile's Maquinaria Festival” και στο “Brazil's SWU Festival”, ενώ το μοναδικό show για το 2012, ήταν στις 31 Μαΐου στο “MusiCares MAP Fund Benefit Concert”, τιμώντας το Jerry Cantrell. Στις 18 Δεκεμβρίου του 2012, η μπάντα κυκλοφόρησε το single “Hollow” και στις 28 Μαΐου του 2013 το “The Devil Put Dinosaurs Here” έκανε την εμφάνισή του στα ράφια των δισκοπωλείων, κατακτώντας το νούμερο 2 στο Billboard 200.

Stone-The Devil Put Dinosaurs Here

Οι Alice In Chains, περιόδευσαν σε Αμερική, Καναδά και Ευρώπη το 2013 και 2014, παίζοντας και στο “MMRBQ festival” στο Camden του New Jersey, με τους Soundgarden. Στις 18 Ιανουαρίου του 2015, έπαιξαν στο ημίχρονο του αγώνα Seattle Seahawks vs. Green Bay Packers. Το 2015 και το 2016, ήταν support των Guns ‘n’ Roses για τη “Not In This Lifetime….” Tour, ενώ το Νοέμβριο του 2016 διασκέυασαν το “Tears” των Rush για την επέτειο των 40 χρόνων του “2112”. Τον Ιούνιο του 2017, οι Alice In Chains μπήκαν στα Studio X, για να ηχογραφήσουν το έκτο τους πόνημα. Οι επόμενες live εμφανίσεις του group άργησαν περίπου δύο χρόνια, αφού ξεκίνησαν το 2018 σε Αμερική και Ευρώπη. 

Στις 3 Μαΐου του 2018, βγήκε το πρώτο single “The One You Know”, στις 27 Ιουνίου το δεύτερο single “So Far Under” και στις 10 Αυγούστου το τρίτο single “Never Fade”, πριν την κυκλοφορία του “Rainier Fog”, στις 24 Αυγούστου του 2018. Το album, έφτασε στο νούμερο 12 του Billboard 200, ενώ πούλησε 31.000 αντίτυπα. Στις 13 Δεκεμβρίου του 2018, το κομμάτι “Rainier Fog” έγινε soundtrack στη ταινία “Black Antenna”, ενώ ο δίσκος έβαλε υποψηφιότητα για Grammy Award, για  “Best Rock Album”.   

Rainier Fog-Rainier Fog

Ένα απωθημένο χρόνων, πρόκειται να γίνει πράξη στις 24 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού, στο πλαίσιο του Release Athens festival. Σύσσωμος ο rock και metal κόσμος της Ελλάδας, θα βρίσκεται εκεί να απολαύσει τους πρωτεργάτες της grunge σκηνής του Seattle και να αποτίσει φόρο τιμής στον αδικοχαμένο από τη μάστιγα των ναρκωτικών, Layne Staley. Ένα live, από αυτά που λέμε “Once in a lifetime”. Εσείς, θα λείπετε;;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Rate this item
(1 Vote)
back to top

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version