Rockway gr

Χαράλαμπος Σακάτης

Χαράλαμπος Σακάτης

PERTURBATOR

Ακόμα και χωρίς το πλαίσιο της δεύτερης εμφάνισης του Γάλλου υπεραστέρα της αναβίωσης της synth-driven μουσικής και της γενικότερης επαναφοράς της ατμόσφαιρας των ‘80s, οφείλουμε στον James Kent ένα αφιέρωμα στο θρύλο που έχει δημιουργήσει μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Pelican (11/10/19) Fuzz

Επιστροφή στη γειτονιά του Ταύρου, μετά από ένα χρόνο και τους Sólstafir για εμένα, με την επανασύνδεση με το ελληνικό κοινό των Αμερικανών Pelican, μετά από δώδεκα χρόνια να είναι πλέον γεγονός. Πρώτη έκπληξη ήταν το ότι δεν ανακοινώθηκε ποτέ συγκρότημα το οποίο θα άνοιγε τη συναυλία για τους post-άδες του Ιλινόι. Δεύτερη, η περιορισμένη προσέλευση του κοινού για δεδομένα Παρασκευής και τέτοιας θεόρατης επιστροφής ξένου συγκροτήματος (η προηγούμενή τους εμφάνιση άφησε εποχή).

Deaf Kids, Allochiria, Μαύρο Γάλα (10/10/2019) Τemple

Το ρίσκο που πήρα να προβαθμολογήσω αυτήν τη ζωντανή εμφάνιση απέδωσε (δείτε την ημερομηνία για το στοιχείο που σας λείπει, ή διαβάστε το αφιέρωμά μου στους headliners ΕΔΩ), καθώς και αυτή μου η επίσκεψη στο “Ναό” στέφθηκε από απόλυτη ευτυχία (η επιτυχία ήταν μάλλον δεδομένη). Να ευχαριστήσω, λοιπόν, θερμά, τη 3 Shades Of Black, γι’ αυτήν την απίστευτα σύγχρονη συνάντηση, η οποία απαθανάτισε τον “underground κοχλασμό” στην καλύτερή του στιγμή, με δύο εγχώρια σχήματα φωτιά, και τους DEAFKIDS, αυτό το ανθρώπινο συγκρότημα, δίαυλο στο υποσυνείδητο. Ας μην προτρέχω, όμως.

PELICAN

Μέρος της λεκτικής επικοινωνίας είναι η υπόσχεση. Είτε εκφέρεται ξεκάθαρα, είτε παραμονεύει υποδορίως από την επιλογή συγκεκριμένων σημείων, βρίσκεται εκεί με σκοπό να διατηρήσει το ενδιαφέρον αμείωτο, ακόμη και να το επάγει, αν πρόκειται περί πρώτης γνωριμίας.

DEAF KIDS

Για όσους είναι φίλοι της Neurot Recordings (ιδρυμένη από τα μέλη των Neurosis πίσω στις μέρες της κυκλοφορίας του απύθμενου κάλλους “Times Of Grace” LP), το “εκρηκτικό” τρίο από το Ρίο Ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας που ακούει στο όνομα Deaf Kids, μάλλον του είναι ήδη γνώριμο, καθώς χαίρουν άκρας εκτίμησης από τον ίδιο τον Steve Von Till.

OPETH : “In Cauda Venenum”

Κάποιες φορές οι προσπάθειές μας να αρθρώσουμε λόγο αυθεντικό και στεντόρειο αποδεικνύονται φρούδες. Όχι όμως και τώρα. Από τον έξω ακουστικό μου πόρο μέχρι τους κροταφικούς μου λοβούς, το δέκατο τρίτο δημιούργημα των Σουηδών παλαβιάρηδων, του πνευματικού τέκνου του Mikael Åkerfeldt, διέρχεται ως η πιο ολοκληρωμένη δουλειά που έχει προσφέρει μετά το εξαιρετικά αγαπημένο μου -και παρεξηγημένο τω πολλώ- “Heritage” του 2011.

PORTRAYAL OF GUILT : “Suffering Is A Gift” EP

Τη στιγμή που βρίσκουν τη θέση τους αυτές οι γραμμές αισθάνομαι ότι είμαι πίσω στο καλοκαίρι του περασμένου έτους και έρχομαι πρώτη φορά σε επαφή με τον κόλαφο που εξαπολύουν σε κάθε βήμα τους οι Τεξανοί Portrayal Of Guilt. Όπως πάντα, η αλήθεια τοποθετείται με χάρη ανάμεσα στην υποκειμενική μας αντίληψη και στην (κάπως πιο) αντικειμενική υπόσταση της πραγματικότητας. Διότι αυτό το σχήμα έχει έναν πυρήνα του οποίου η σκληρότητα δεν έγκειται στην ωμή αδρανειακή μάζα των συνθέσεών τους, αλλά στην παχύρρευστη, καυστική και διαρκώς κινούμενη ουσία της ίδιας τους της τέχνης.

SLIPKNOT : “We Are Not Your Kind”

Διαβάζεις τον τίτλο. Ατενίζεις το εξώφυλλο. Ήδη τα πράγματα έχουν σοβαρέψει πολύ και δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι αυτό που αισθάνεσαι, αλλά και τι σε περιμένει στο κείμενο. Δεν ξέρεις αν και πώς θα παθιαστείς.

Voivod, Sacral Rage, Stereo Animal (22/08/19) Temple



H τελευταία μου επίσκεψη στο Ναό πριν από μερικούς μήνες μονοπωλήθηκε από τις βάρβαρες ωδές της ελληνικής ακραίας σκηνής και η (τη στιγμή που γράφεται το παρόν) χθεσινή μου δεν αποτελεί εξαίρεση όσον αφορά τις ταχύτητες και τις προθέσεις, ωστόσο, από την παρουσία των Voivod και τα χεβιμεταλλικά μπλιμπλίκια των Sacral Rage, ως την ευχάριστα εκκωφαντική και χαοτική οχλαγωγία των Stereo Animal, η προσμονή και οι απαιτήσεις απέκτησαν άλλες σταθερές. Κυρίως εξαιτίας της πολυμορφικής ταυτότητας των ανήσυχων Καναδών, η οποία ωστόσο θα έκανε κυριολεκτικά οποιονδήποτε, ανεξαρτήτου χρονικού πλαισίου, ηλικίας και μουσικής κατεύθυνσης ικανό να ανοίξει το χορό για εκείνους.

MASTODON : “Crack The Skye”

Η υπομονή είναι αρετή, ένα χαρακτηριστικό το οποίο στον καιρό που ο άνθρωπος έχει ανάγει την ακατάπαυστη προσπέλαση της πληροφορίας σε απόλυτη αξία, λογίζεται ως πολυτέλεια (αν όχι περιττή και ρομαντική “ασυναρτησία”).

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version