Rockway gr

Χαράλαμπος Σακάτης

Χαράλαμπος Σακάτης

PORTRAYAL OF GUILT : “Suffering Is A Gift” EP

Τη στιγμή που βρίσκουν τη θέση τους αυτές οι γραμμές αισθάνομαι ότι είμαι πίσω στο καλοκαίρι του περασμένου έτους και έρχομαι πρώτη φορά σε επαφή με τον κόλαφο που εξαπολύουν σε κάθε βήμα τους οι Τεξανοί Portrayal Of Guilt. Όπως πάντα, η αλήθεια τοποθετείται με χάρη ανάμεσα στην υποκειμενική μας αντίληψη και στην (κάπως πιο) αντικειμενική υπόσταση της πραγματικότητας. Διότι αυτό το σχήμα έχει έναν πυρήνα του οποίου η σκληρότητα δεν έγκειται στην ωμή αδρανειακή μάζα των συνθέσεών τους, αλλά στην παχύρρευστη, καυστική και διαρκώς κινούμενη ουσία της ίδιας τους της τέχνης.

SLIPKNOT : “We Are Not Your Kind”

Διαβάζεις τον τίτλο. Ατενίζεις το εξώφυλλο. Ήδη τα πράγματα έχουν σοβαρέψει πολύ και δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι αυτό που αισθάνεσαι, αλλά και τι σε περιμένει στο κείμενο. Δεν ξέρεις αν και πώς θα παθιαστείς.

Voivod, Sacral Rage, Stereo Animal (22/08/19) Temple



H τελευταία μου επίσκεψη στο Ναό πριν από μερικούς μήνες μονοπωλήθηκε από τις βάρβαρες ωδές της ελληνικής ακραίας σκηνής και η (τη στιγμή που γράφεται το παρόν) χθεσινή μου δεν αποτελεί εξαίρεση όσον αφορά τις ταχύτητες και τις προθέσεις, ωστόσο, από την παρουσία των Voivod και τα χεβιμεταλλικά μπλιμπλίκια των Sacral Rage, ως την ευχάριστα εκκωφαντική και χαοτική οχλαγωγία των Stereo Animal, η προσμονή και οι απαιτήσεις απέκτησαν άλλες σταθερές. Κυρίως εξαιτίας της πολυμορφικής ταυτότητας των ανήσυχων Καναδών, η οποία ωστόσο θα έκανε κυριολεκτικά οποιονδήποτε, ανεξαρτήτου χρονικού πλαισίου, ηλικίας και μουσικής κατεύθυνσης ικανό να ανοίξει το χορό για εκείνους.

MASTODON : “Crack The Skye”

Η υπομονή είναι αρετή, ένα χαρακτηριστικό το οποίο στον καιρό που ο άνθρωπος έχει ανάγει την ακατάπαυστη προσπέλαση της πληροφορίας σε απόλυτη αξία, λογίζεται ως πολυτέλεια (αν όχι περιττή και ρομαντική “ασυναρτησία”).

VOIVOD

Το νόημα μιας αλληλουχίας βρίσκεται στο τέλος της, καθώς εκείνη τη μοναδική για την πορεία στιγμή είναι δυνατό, με τα αισθητήρια όργανα, ο άνθρωπος που τη δημιούργησε να ατενίσει επιτέλους το αποτέλεσμα. Στον υπολογιστή είναι εύκολο, απλά «τρέχεις» μια σειρά από εντολές. Στην πραγματική ζωή ωστόσο, χρειάζεσαι χώρο και χρόνο, έννοιες αλληλένδετες αλλά και ολίγον τι… σχετικές.

Mass Infection, Progress Of Inhumanity, Abyssus, Birth Of Depravity (05/05/19) Temple

Τέλος του εορταστικού διβδόμαδου του Πάσχα (με τη σφήνα της Εργατικής Πρωτομαγιάς τη δεύτερη εβδομάδα να σε προσκαλεί να «πιάσεις» το Μάη – ή ό,τι άλλο θες, εγώ δεν κρίνω), και όλοι αισθανόμαστε –το ελάχιστο- μια νοσταλγία για αυτές τις μέρες καθώς πλησιάζει μια Δευτέρα σαν τις άλλες. Τι άλλο για να πνίξεις την τσαντίλα της επιστροφής στα καθέκαστα από λίγο α π α λ ό death metal (και λίγο grind, αλλά σε αυτό θα αναφερθώ αργότερα) στο Ναό (Temple, μη μπερδευτεί κανείς με οποιονδήποτε άλλο σφετεριστή του ονόματος); Μετά τις λογοτεχνικές μου ακροβασίες, ας περάσουμε στο προκείμενο, το οποίο είναι οπωσδήποτε ζουμερό, μετά από τέτοιο ηχητικό ξυλίκι.

PERIPHERY: “Periphery IV: Hail Stan”

Τί σηματοδοτεί για εσάς η λέξη “Juggernaut”; Μία ασταμάτητη δύναμη, σαν έναν οδοστρωτήρα, ο οποίος  ισοπεδώνει τα πάντα στο διάβα του, γνωστός και ως Cain Marko; Μήπως το διπλό άλμπουμ των Periphery, το οποίο έσκασε ως κεραυνός εν αιθρία το 2015; Αν ανήκετε στη δεύτερη κατηγορία, τότε η νέα αυτή κυκλοφορία του συγκροτήματος έρχεται να σας αποκαθηλώσει από την αναμονή ενός υψηλότερου διαδόχου (αν ανήκετε και στις δύο, συγχαρητήρια, σας εκτιμώ λίγο περισσότερο, αν σημαίνει αυτό κάτι για εσάς).

FEN: “Stone and Sea”

Από τις μέρες που έκανα τις σπουδές μου στη μουσική, ο καθηγητής μου, έλεγε πως η εισαγωγή και η έξοδος είναι τα πιο σημαντικά μέρη στο κομμάτι. Βάζοντας, λοιπόν, αυτό το (limited-edition) mini LP να παίξει, συνειδητοποίησα για ακόμη μία φορά την αλήθεια των λόγων του και την επέκταση της ισχύος της ρήσης αυτής στη ροή μιας πιο ολοκληρωμένης κυκλοφορίας. Οι Fen, μου έδωσαν κάτι για να γίνομαι “φορτικός” στα ώτα των αμύητων φίλων μου, τουλάχιστον για μία εβδομάδα ακόμα.

OOMPH!: “Ritual”

Τη στιγμή που κυκλοφορεί αυτή η κριτική, το album αυτό έχει ήδη φτάσει στο #1, στη γενέτειρα των φίλτατων OOMPH! (όνομα που θα ζήλευαν ακόμα και οι Okilly Dokilly–εντρυφήστε!). Ενός συγκροτήματος, το οποίο δισκογραφεί από τη δεκαετία του ’90 και γνώρισα πρώτη φορά με αυτό τους το τελευταίο πόνημα. Νομίζω λίγα συγκροτήματα έχουν τη δυνατότητα να λένε πώς έχουν γεννήσει ένα ολόκληρο ιδίωμα (NDH–Neue Deutsche Härte) και πως έχουν επηρεάσει τους επίσης ευρέως γνωστούς Rammstein!

Selefice, Psycorepaths, Fragments of Despair, Ars Goetia (17/02/2019) An Club

Το κλείσιμο της εβδομάδας που μας πέρασε συνοδεύτηκε από ένα εκκωφαντικό live στο χώρο του ιστορικού An Club, από τέσσερα ανερχόμενα και υποσχόμενα σχήματα του ακραίου ήχου της εγχώριας σκηνής. (Έχετε την δυνατότητα να διαβάσετε την σχετική συνέντευξη που προηγήθηκε ΕΔΩ).

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version